Nikt nie zaczął od AI.Każdy zaczął od procesu, danych i człowieka.

Kluczowy przekaz

1. Nie chodzi o narzędzie. Czwórka użyła czterech różnych technologii i doszła do efektu. Mirek: „najważniejszy nie jest AI, tylko kontekst”. Mariusz: „proces jest ważny, a dopiero później wybieramy system”. Wojtek Telenga: „narzędzie nie ma żadnego znaczenia”.

2. Zacznij od pytania „po co?”. Tomek odkrył proces sprzed 20 lat, którego nikt nie rozumiał, czyli podpis przy pobraniu kawy. Mariusz zaczął od jednego procesu, który wprost przekłada się na konwersję. Jarek zaczął od odzyskania własnego czasu, nie od skalowania.

3. Dane przed AI, inaczej automatyzujesz bałagan. Mirek: „zAI-owany bałagan to jeszcze większy bałagan”. Mariusz: 3000 historycznych wycen okazało się „krytycznie złych”, budżet na AI poszedł na naprawę danych. Tomek: jedna dostawa paliwa była wpisywana w 11 miejsc, firma kupiła 1 mln litrów, a sprzedała 1,2 mln. Jarek: „strukturyzacji danych nie da się ominąć”.

4. Nie da się zautomatyzować procesu, który nie ma standardu. Wojtek: „inaczej optymalizujemy chaos”. U Mariusza system nie przepuszcza zapytania bez kompletu danych i to samo w sobie zmieniło sposób pracy handlowców i klientów.

5. Człowiek zostaje na końcu procesu. Konstruktor akceptuje wycenę (Mariusz). Człowiek podpisuje się pod wynikiem, parytet 50/50 (Mirek). Kierowca odhacza dostawę (Tomek). Automatyzacja zwalnia czas, nie ludzi: ta sama liczba osób ma robić dwa razy więcej (Jarek).

6. Małe kroki, prawdziwe dane, szybka iteracja. Tomek: ryzyko jednego kroku ok. 2 tys. zł, bez zaliczek, testy na prawdziwych danych. Mariusz: proces podzielony na kilka etapów z walidacją między nimi. Jarek: „testowałbym wcześniej i pozwolił sobie na więcej eksperymentów”. Mirek: to dopiero pierwszy etap, cel to organizacja, która uczy się każdego dnia.

7. Bez właściciela wdrożenia nic się nie wydarzy. Tomek zrobił to sam, bo miał kontekst wszystkich stanowisk i interes właściciela. U Mariusza projekt pociągnęła CFO z prawem do decyzji: „inaczej bylibyśmy jeszcze na etapie wdrożenia”. Mirek zaczął od C-level: „ryba psuje się od głowy, ale skrobie się od ogona”.

8. Ludzie decydują o tempie. 80% jest przeciwnych zmianie (Tomek). Fachowcy odbierają automatyzację jako zabranie im obszaru (Mariusz). Odpowiedź w każdym przypadku ta sama: zaangażować od pierwszego dnia, dać właścicielstwo procesu, liderzy pokazują wzorcowe zachowanie.

9. Pierwsza wersja nie była tą właściwą. Mirek wymienił „silnik parowy na elektryczny” i nic się nie zmieniło. Mariusz musiał zmienić założenia w trakcie. Tomek trzy razy próbował z agencjami, zanim zrobił sam. Jarek: „dużo rozwiązań odpadło”. Każdy z nich ma za sobą koszt, który dziś nazywa inwestycją.

10. Zgodność z prawem od pierwszego dnia, nie po fakcie. Tomek: „AI wdroży wszystko, o zgodność z prawem musisz zapytać sam”. Mirek ma wewnętrzny dokument compliance i warsztat z kancelarią ws. AI Act. Jarek informuje o nagrywaniu przed każdą rozmową i bada emocje tylko z tekstu, nie z audio.

Wspólne obszary do wdrożenia

Wszyscy czterej automatyzowali to samo, choć w innych branżach.

Wspólne problemy z wdrożeniem

Wspólne lekcje z wdrożeń

• Nazwij proces i cel biznesowy, zanim wybierzesz narzędzie.
• Sprawdź, kiedy powstał proces i na jakim etapie firmy. Proces z czasów jednej stacji nie działa przy szesnastu.
• Uporządkuj i uzupełnij dane, zanim podepniesz do nich AI.
• Ustal standard i uzyskaj jego akceptację od ludzi, którzy wykonują pracę.
• Podziel na etapy i zostaw człowieka tam, gdzie decyduje o jakości.
• Wdrażaj małymi krokami, na prawdziwych danych, z możliwością cofnięcia.
• Wyznacz właściciela wdrożenia z prawem do decyzji.
• Zaangażuj ludzi od pierwszego dnia i mierz efekt w czasie lub pieniądzu.
• Pilnuj zgodności z prawem i bezpieczeństwa równolegle, nie po wdrożeniu.
• Nie zastępuj ludzi, tylko przekieruj ich czas na to, co tworzy wartość.

Wspólny wniosek

Wspólne podejście do wdrażania AI

Wojtek Telenga podsumował to w minutę: „kota można wyrwać ze skóry na kilka sposobów”: u Mariusza uporządkowanie i pomiar, u Tomka małe kroki i bezpieczeństwo. Różne drogi, ten sam cel. Wspólne kroki, które powtórzyły się we wszystkich czterech historiach:

1. Nazwij problem i policz, ile kosztuje. Mariusz: 250 tys. zł rocznie na wyceny i konwersja spadająca z 60% do 40% po 2–3 dniach zwłoki. Mirek: faktury za narzędzia bez wzrostu przychodu.

2. Zrozum proces, zanim go zautomatyzujesz. Analiza pokazała Mariuszowi, że tylko 15% zapytań ma rysunek. Tomek przeszedł firmę jeszcze raz, stanowisko po stanowisku.

3. Napraw i ustandaryzuj dane. Bot naprawiający historię wycen (Mariusz). Pola wymagane, których system nie przepuści (Mariusz). Jedno paliwo w jednym miejscu (Tomek). Biblioteka kontekstu z transkrypcji, ofert i maili (Mirek).

4. Wyznacz właściciela z prawem do decyzji.

5. Wdrażaj przyrostowo na prawdziwych danych, z człowiekiem, który akceptuje wynik.

6. Zaangażuj ludzi od początku : reprezentanci działów, szkolenia od zarządu, właścicielstwo procesu.

7. Mierz efekt. 90% ofert w 24 h, −60% czasu wyceny, 0 wadliwych ofert, 180 h odzyskanych miesięcznie, zwrot w 18 miesięcy (Mariusz). 3× wzrost przy podobnym zatrudnieniu (Jarek). Konwersja jako miara jakości oferty (Mirek).

8. Prawo i bezpieczeństwo równolegle.

9. Iteruj. Następnego dnia organizacja ma być mądrzejsza o to, co wypracowała wczoraj.

Kontekst, który stał za konferencją

Na poniedziałek: trzy ćwiczenia od prelegentów